ვგიჟდები ამ გოგოს პოეზიაზე!
"ჭერხოშიით მამლის ყივილ გამადისავ, დედო,
გომურშიავ ცხვარ-საქონივ კარს მააწყდავ ,დედო,
ციცას ბალან აეჯაგრა, ღადუნსა ღგავ, დედო,
მეზობელთ ძაღლ გაამაჰყმუის, ჩვენიც ყმუის, დედო,
ბუის კივილ ყურთ გამიჯდა, სისხლს მიყინავს, დედო,
ქარი ღბერნებს, ხეებს ღლეწავს, მე რას მიქამს, დედო..
ისი მგონავ, რო წავიქცავ, ვერ ავდგებივ, დედო,
ისი მგონავ რო წავიქცავ, მიწა შამჭამს, დედო.
მუხლებ ვეღარ ჩავიყუდენ, რად არ მიშველ, დედო?
ხელთ მიცხროებს, ნეტა სული არ გამეშვას, დედო.
უნდა ვიუბნ სანამ შამძლავ, გიჩივილებ, დედო,
სანამ მგლები გადამთრიან გორის უკენ, დედო,
წამახკრიფიდ ჩემ დახრულ ძვალნ, ცეცხლს შაურთიდ, დედო,
შენ ხო იცი რომ სიცოცხლე არ მთავრდება, დედო,
არც სიკვდილი არ იწყება, შენ ხო იცი , დედო.
ამაყენე რამდენჯერაც წაგექცევი, დედო,
გამაღვიძე რამდენჯერაც ძილში წავალ, დედო,
გამაცოცხლე რამდენჯერაც მოგიკვდები, დედო."
/მართა ჭინჭარაული/
